print deze pagina

WZH in het AD

22 nov 2018

'Huiskamerbegeleider zorgt voor gezelligheid', kopte het Algemeen Dagblad (AD) deze week. Lees het artikel hier!

In één klap 300 nieuwe collega’s erbij. Dat overkwam het personeel in de verpleeghuizen van WZH. “Ik kan me nu beter focussen.”

Huiskamerbegeleider Hans loopt de afdeling op. Een oude dame in een leunstoel – witgrijs haar, watergolf, bril – krijgt hem in het oog. Ze veert op. “Mijn grote vriend," roept ze enthousiast. “Hansjepansje.” Hij gaat naast haar zitten op de armleuning om samen op de foto te gaan voor de krant. Ze slaat haar armen om hem heen. Het is een knus tafereeltje.

Waar het hem in zit, weet hij niet, maar de bejaarde dames op locatie WZH Hoge Veld zijn dol op hem, weet Hans van der Mooren. “Als er iets aan de hand is, roept de verzorging mij er vaak bij. Ik krijg de bewoners altijd weer kalm.” Het is misschien zijn rustige persoonlijkheid, denkt hij. De oud-postbode laat zich niet snel gek maken. Van der Mooren bracht 33 jaar de post rond. Toen er mensen uit het bedrijf moesten, besloot hij weg te gaan. De zorg trok altijd al. En nu was het moment om de sprong te wagen.

Stormloop

Twee jaar werkte hij bij een Haags verpleeghuis. Tot hij weg moest door bezuinigingen. Toen hij hoorde van een nieuw project bij WoonZorgcentra Haaglanden (WZH), de Haagse instelling voor ouderenzorg, die rond de 250 huiskamerbegeleiders zocht, meldde hij zich aan. Hij was niet de enige. In totaal solliciteerde een recordaantal van 1200 mensen op vacature. Waar die grote belangstelling vandaan komt kan WZH niet precies zeggen. Wellicht vanwege de lage drempel. Diploma’s zijn niet vereist. Geduld en warmte wel. Uit de enorme stapel aanmeldingen, maakte WZH een selectie. Iedereen werd uitgenodigd voor een meeloopdag.

Of iemand het in zich heeft zie je gelijk, weet locatiemanager Gerda Lycklama à Nijeholt. “Je ziet meteen of die klik er is.” Als je iemand met dementie betrapt op foutjes – ‘als iemand denkt dat het 10 uur is, terwijl het al kwart voor 11 is’- ga je die niet corrigeren, maar praat je mee. “Hans heeft daar gevoel bij.” Verzorgende Judith de Koning: “Zorgmensen zijn een apart slag: zorgzaam, vriendelijk en empathisch. Dat heb je of dat heb je niet.”

In februari ging de wervingscampagne van start. Inmiddels zijn er ruim 300 huiskamerbegeleiders opgeleid en aan de slag gegaan. Ze worden betaald met extra geld van het rijk. De overheid heeft vorig jaar 2,1 miljard extra beschikbaar  gesteld voor de ouderenzorg om de kwaliteit ervan te verbeteren.

De Huiskamerbegeleiders zijn tot half 8 ’s avonds aanwezig en verliezen de ouderen geen moment uit het oog. Voorheen paste de verzorging op de ouderen, maar dan tussen de bedrijven door. “Je was de medicijnen aan het ronddelen en tegelijk lette je met een schuin oog op de bewoners”, vertelt verzorgende De Koning, die al 23 jaar in de zorg werkt. Dankzij de huiskamerbegeleiders kan zij zich nu volledig op haar hoofdtaak focussen. “Heel fijn”, vindt ze. “De medicatie ronddelen is een secuur werkje. Daar moet je je kop bijhouden.”

Bij WZH Hoge Veld, waar mensen met dementie wonen, heeft elke huiskamer een begeleider. Die maakt ontbijt, houdt de bewoners overdag bezig – door samen de krant te lezen of een spelletje te doen – en kookt ’s avonds. Hij of zij zorgt voor het thuisgevoel, voor gezelligheid. Ze zijn de vertrouwde gezichten. Lycklama à Nijeholt: “De familie herkennen ze soms niet, de huiskamerbegeleiders wel. Omdat die er elke dag zijn.”

Dit artikel werd integraal overgenomen uit het Algemeen Dagblad, regio Den Haag, van donderdag 22 november 2018.