print deze pagina

Trots op wat je samen bereikt

6 jun 2019

Wat betekent het om als verpleegkundige te werken met cliënten die Niet Aangeboren Hersenletsel hebben? NAH verpleegkundige Dessy vertelt samen met cliënte Jessica over haar revalidatie.

Jessica Bazuin had last van chronische darmontsteking en voelde zich al een tijdje niet goed. Ze werd misselijk en draaierig, viel en had uitvalsverschijnselen. Haar situatie verslechterde snel: ze kon niets meer zeggen en raakte in shock. In eerste instantie werd aan een epileptische aanval gedacht. In het ziekenhuis kwamen ze uiteindelijk tot de conclusie dat het een hersenstaminfarct was geweest met het locked-in syndroom als gevolg.

Nooit meer bewegen

Omdat praten nog niet goed lukt, typt Jessica op haar telefoon over hoe zij die periode beleefde. “In het ziekenhuis was ons verteld dat ik nooit meer zou kunnen bewegen, lopen, praten, dat mijn toestand niet zou verbeteren en ik misschien zelfs zou overlijden. Na ongeveer twee maanden kwamen de eerste lichte bewegingen terug. In het ziekenhuis konden ze niets meer voor mij betekenen, dat is het moment dat ik voor revalidatie naar WZH Nieuw Berkendael overgeplaatst ben.”

Geluiden leren lezen

Bij WZH Nieuw Berkendael kwam Jessica terecht bij Dessy de Waal en haar collega’s, op de afdeling Zandduin. Dessy kijkt over de tafel heen naar Jessica: “Ik zag een jonge vrouw binnenkomen en verplaatste me in haar situatie. En ik kan je vertellen, die situatie was niet best. Ze was zich van alles bewust maar kon niet praten of bewegen. Opgesloten in haar eigen lijf. Vooral de nachtdiensten vond ik lastig met haar. Ze gebaarde wat ze wilde of nodig had, praten kon zij niet, maar ik begreep het vaak niet. Ik moest haar gebaren en geluiden leren lezen.”

 


 

Dessy vervolgt: “Dat is altijd de uitdaging bij revalidatie van NAH cliënten: iedere cliënt is uniek en als verpleegkundige moet je hem of haar goed leren kennen. NAH revalidatie is ánders, het gaat niet over een klein stukje van je lichaam, maar over je hele ‘zijn’. Zelfs in rust revalideert een NAH cliënt! Werken op deze afdeling en met deze doelgroep is nooit saai, iedere dag is anders. Dat geldt voor de dagelijkse zorg, kennis over neurologische aandoeningen en ook het contact met familie. Het is een plek waar je de kans krijgt om veel dingen te leren.”

Alles zelf doen

Jessica revalideert momenteel in het trainingsappartement van WZH Nieuw Berkendael. Ze doet hier alles zelfstandig, van koffie zetten en afwassen tot douchen, aankleden en bezoek ontvangen. Dessy en haar collega’s hebben mede dankzij Jessica een andere visie ontwikkeld op het gebruik van het trainingsappartement. Dessy: “Jessica kan heel veel zelf, maar dat zegt niet dat ze geen begeleiding en ondersteuning meer nodig heeft. Meestal geeft ze het zelf aan als ze ons nodig heeft, soms zien we dat ze ons nodig heeft en er niet om vraagt. Het is aan ons om dat in de gaten te houden.”

Verhuizen en trouwen

Binnenkort trekken Jessica en haar vriend in hun nieuwe woning in Delft en gaan ze samen hun bruiloft voorbereiden. Trots laat ze de glimmende ring om haar vinger zien. Hoe ze het allemaal gaan regelen als ze weer  thuis is weet ze nog niet. “Dat moeten we allemaal nog uitzoeken. Ik kijk er naar uit om dingen in huis op te pakken. En om de nieuwste horror series en films te gaan bekijken op Netflix”, zegt ze met een grimas.

Niet missen

Nee, Dessy en Jessica gaan elkaar straks niet missen, geven ze beiden lachend aan. Jessica: “Life goes on, er wacht een nieuw begin.” Dessy vult haar aan: “We hebben samen gelachen en gehuild, ik heb intens met Jessica meegeleefd. Ik ben blij dat zij hier weg kan en ben trots op wat we samen hebben bereikt. Jessica: “Ik heb hier hoop gevonden. Wat ik graag wil is een ‘normaal’, simpel, rustig leven, dat is wat ik nu het belangrijkste vind."